پسرم آسوده بخواب

چشمانم در تاریکی این لحظه ها میسوزد.

قلبم،

قلمم،

حتی چینی رویاهایم،

در این سکوت فراگیر میشکند.

من می مانم و تو

و این سکوت شکننده.

در این شبهای با تو بودن

من سرشار از توام،

و اما تو، سرشار از ستاره های شب.

تو با ستاره ها میخندی و من از لبخند تو.

تو با ترانه میخوابی و من با صدای نفس تو.

تو در پی عروسک هایت و من در پی دستان سرد تو.

تو در رویای فردا و من نگران رویای تو.

پسرم ........................

آسوده بخواب که سیاهی شبها را تنگ در مشت گرفته ام.